Burger Challenge, czyli burger doskonały (przepis nadesłany)

W trakcie kulinarnych podróży po pięknym mieście Kielce Żorżowi objawił się burger idealny w VooDoo Steakhouse&Pizza. Potraktowałem to jako swoiste wyzwanie do stworzenia czegoś doskonalszego i pod każdym względem przewyższającego rzeczonego burgera. Postanowiłem to uczynić a na koniec głosem Romka Kostrzewskiego zaryczeć nad moim dziełem „Stworzyłem piękną rzecz!”

Tutaj linkdla ciekawskich :)

Nikt nie mówił, że będzie łatwo i prosto. Zaczynamy od mięska czyli kwintesencji dorodnego burgera. Można iść na łatwiznę i kupić mielone mięso w Tesco, Lidlu czy innej sieciówce. Za kilkanaście złotych otrzymamy około 500g zmielonego psa z budą, kilkoma okolicznymi gołębiami i piłką dziecka sąsiadów. O nie! Nasz burger zasługuje na coś lepszego. Udajemy się do sklepu który sprzedaje MIĘSO i tam nabywamy śliczną wołowinkę, którą sympatyczna pani mieli na naszych oczach.

W ramach dygresji powiem że z dużym sentymentem wspominam instytucję „butchera” czyli naszego swojskiego „rzeźnika” występującego w Anglii. Szczerze powiem, że chcąc przyrządzić w Anglii tatara spotkałem przekompetentnego osobnika, który pomógł mi wybrać najlepszy do tego celu kawałek mięska. Pomijam fakt, że sama idea pożarcia tego mięsa na surowo wraz z surowym żółtkiem wydała się owemu osobnikowi wyjątkowo obrzydliwa i spowodowała niego odruch jaki u mnie powodują konferencje programowe Prawa i Sprawiedliwości. Chyba trafiłem na gościa z misją.

Kiedyś indziej opowiem o fenomenie angielskiej kuchni w postaci ciastek z wieprzową mielonką „pork pie”.

Wracamy do burgera.

Jesteśmy już w posiadaniu pół kilo pięknej zmielonej wołowinki bez niechcianych dodatków i do listy zakupów dodajemy:

– czerwoną cebulę

– białą cebulę

– czosnek

– ogórki „Kozackie” z firmy Provitus – ogóreczki lekko marynowane w zalewie musztardowej, idealne dla naszego burgera

– Pimento chilli sauce – firmy Heinz, moja fanaberia – w sumie można użyć każdy ostry sos

– dowolny ketchup w ramach własnych upodobań

– musztardę, kto woli pikantniejsze wybierze Dijon, kto łagodniejsze inną, choć Pimento swoje i tak zrobi w kwestii ostrości

– ser topiony w plasterkach – wedle uznania, rozmach firm produkujących serki zostawia duże pole do popisu

– pomidor firmy pomidor

– sałatę i resztę rzeczy które życzymy sobie żeby się w naszym burgerze znalazły

– bułki do burgera – tutaj mamy dowolność, w sieciówkach dostępne są gotowe buły do burgerów, ewentualnie buła z ulubionej i sprawdzonej piekarni

– czteropak piwa

– nie podaję w ramach zakupów rzeczy które znajdują się chyba w każdym domu typu pieprz, sól, oliwa z oliwek, jajka, tarta bułka i inne oczywiste oczywistości

Obładowani zakupami wracamy do domu i przystępujemy do przygotowań burgera.

Otwieramy pierwsze piwo i sączymy je w trakcie poniższych czynności.

Mięsko po obwąchaniu i popróbowaniu na surowo (dobra wołowinka na surowo pachnie i smakuje rewelacyjnie, kto się nie zgadza jest kulinarnym impotentem) wrzucamy do pojemniczka gdzie będzie przygotowywane.

Do mięsa dodajemy: musztardę, oliwę, rozbełtane jajko, drobno siekaną biała cebulę i takiż czosnek, pieprz, sól, ciutkę Pimento. Mieszamy, mieszamy, mieszamy i zmieszane (nie wstrząśnięte) zostawiamy w lodówce na kilka godzin żeby się przegryzło.

Po przegryzieniu dodajemy tartą bułę, ilość dodanej jest nieokreślona. Po prostu mięsko po dodaniu buły i wymieszaniu ma łatwo formować się w kotleciki jakie chcemy mieć w środku naszego burgera.

Otwieramy i spożywamy drugie piwo.

Do smażenia burgerów używam stekowej patelni, ma to znaczenie jeśli dążymy do ideału gdyż:

patelnia maksymalnie rozgrzana i leciutko podlana oliwą przyjmuje w objęcia naszego burgera, wszelkie niepotrzebne płynne rzeczy z mięska zostają na patelni a nasz burger otrzymuje brązowe sympatyczne prążki. Chińczycy mówią, że przez oczy otrzymujemy połowę doznań smakowych a my przed sobą będziemy mieli miss burgerów.

W tym czasie burgerowa buła przekrojona na pół ląduje w opiekaczu w celu nabrania chrupkości.

W tak zwanym międzyczasie produkujemy sos, który dopieści naszego burgera. Tu sprawa jest otwarta w zależności od kulinarnych upodobań, mój sos wygląda następująco:

– ketchup

– musztarda Dijon

– Pimento – opcjonalnie

Istotne jest to żeby sos nie stykał się bezpośrednio z bułą, w późniejszym procesie ostatecznego podgrzewania burgera, dodajemy go na warzywa, mięso, gdziekolwiek byle daleko od buły.

Sos w zetknięciu z bułką powoduje jej rozmiękanie a tego nie chcemy. Rozmoczona buła przypomina nam potrawę śniadaniową z lat 70-80 pod tytułem „bułka z mlekiem” Nawet mój pies po tym wymiotował.

Otwieramy trzecie piwo.

Podgrzane w opiekaczu (chrupiące!) bułki łączymy z pokrojoną w plasterki czerwoną cebulą (jest znacznie delikatniejsza od zwykłej a nadaje burgerowi nutki pikanterii), plasterkiem sera, sałatą, ogórkiem kozackim, pomidorkiem i co tam chcecie jeszcze.

Złączoną całość zamykamy w piekarniku na kilka minut dla nabrania odpowiedniej konsystencji sera.

Ostatnim piwem popijamy pysznego burgera.

VOILA!

Zgadzasz się z nami? Nie zgadzasz? Masz własną opinię? Skomentuj ten post!
Opinie wulgarne, wyglądające, jak nachalna reklama, reklamy itp. będą usuwane.